کـــــــــاروان رفت و غبارِ رهِ او در دل ماند یادِ پروانه به شمـــــع و شب و این محفل ماند غرق درياي حسادت شوي اي پير فلك قلبِ پر خون من از چشم تو بي ساحل ماند آبِ چشم از پی آن رفته روان می دارم کــــــه غباری بنشاند نه اگــــــر محمل ماند باغبان با غــــــــمِ آلاله ی پرپر چه کند؟ کودر این ورطه ی ط...

مرا با سوز جان بگذار و بگذر اسیر و ناتوان بگذار و بگذر چو شمعی سوختم از آتش عشق مرا آتش به جان بگذار و بگذر دلی چون لاله بی داغ غمت نیست بر این دل هم نشان بگذار و بگذر مرا با یک جهان اندوه جانسوز تو ای نامهربان بگذار و بگذر دو چشمی را که مفتون رخت بود کنون گوهرفشان بگذار و بگذر در افتادم به گرداب غم...

شوریده ی آزرده دل ِ بی سر و پا من در شهر شما عاشق انگشت نما من دیوانه تر از مردم دیوانه اگر هست جانا، به خدا من... به خدا من... به خدا منشاه همه خوبان سخنگوی غزل ساز اما به در خانه ی عشق تو گدا من یک دم، نه به یاد من و رنجوری من تو یک عمر، گرفتار به زنجیر وفا منای شیر شکاران سیه موی سیه چشم! آهوی گر...

نوشتهام بـه دل ِ شعرهـــای غیرمجاز که دوست دارمت ای آشنای غیرمجاز هوا بد است، بِکِش شیشهی حسادت را کــه دور باشد از اینجا هـــوای غیرمجـــاز بــه کوچـــه پا نگذاریم تا نفرمایند: جدا شوند ز هم این دو تای غیرمجاز دل است، من به تو تجویز میکنم ـ دیگر مبـــاد پُک بزنــی بر دوای غیــــر مجــــاز! ترا نگاه...

شبها که سکوت است و سکوت است و سیاهی آوای تو میخواندم از لایتناهی آوای تو میآردم از شوق به پرواز شبها که سکوت است و سکوت است و سیاهی امواج نوای تو به من میرسد از دور دریایی و من تشنه مهر تو چو ماهی وین شعله که با هر نفسم میجهد از جان خوش میدهد از گرمی این شوق گواهی دیدار تو گر صبح ابد هم دهدم دست من ...

چه رفته است که امشب سحر نمي آيد؟ شب فراق به پايان مگر نمي آيد؟ جمال يوسف گل چشم باغ روشن کرد ولي ز گمشده من خبر نمي آيد شدم به ياد تو خاموش، آنچنان که دگر فغان هم از دل سنگم به در نمي آيد تو را بجز به تو نسبت نمي توانم کرد که در تصور از اين خوبتر نمي آيد طريق عقل بود ترک عاشقي دانم ولي ز دست من اين ...

ای پردهu200fدار آتش غم، هر نفس بسوز یک عمر بس نبود تو را، زین سپس بسوز از آرزوی خنده ی گل در بهار عمر ای مرغ پر شکسته، به کنج قفس بسوز میu200fسوختی به حسرت و دیدی که عاقبتu200f بر حال تو نسوخت دل هیچکس، بسوز چون غنچه باش پردگی درد خویشتنu200f زین غم که نیستت به گلی دسترس، بسوز یک عمر همچو شمع همه شب...

از نظر عمرم بشــد از بس رخت منظر مراست عمر من سر رفت و اما حسرتت در سر مراست عاشقان را قرن ها با چشـــم تو شور است وليك شوري اشكــــــــي به چشم ِ حسرتي ديگر مراست در عطشگاه خيالت گـــــر چه جانم سرخ شد با لب سرخت ولي ســر چشمه ي كوثر مراست مِهر من تابان ترين تفسير مــــاهِ روي توست كز ازل تابيده در...

نه شگفت اگر بگویی که مرا نمی شناسی بلی ای بلا تو شاهی و گدا نمی شناسی نه همین وفای ما را، که محبت و وفا را به خدا نمی شناسی ، به خدا نمی شناسی دل من شکستی آخر به نگاه خشمباری به خدا تو قدر دل را و مرا نمی شناسی گهری گرانبها را چو خَزَف فکندی از کف چه کنم تو را که طفلی و بها نمی شناسی به نگه شناختم م...

مرا گویی که چونی؟ چونم ای دوست جگر پر درد و دل پر خونم ای دوست حدیث عاشقی بر من رها کن تو لیلی شو، که من مجنونم ای دوست به فریادم ز تو هر روز، فریاد! از این فریاد روز افزونم ای دوست شنیدم عاشقان را مینوازی مگر من زان میان بیرونم ای دوست نگفتی گر بیفتی گیرمت دست!؟ ازین افتاده تر کهاکنونم ای دوست؟! غز...

هنوز وقتی از آن وعده گاه می گذرم تو در کلاس نشستی کنار پنجره هستی خوشم به هرچه که فرداست همیشه جای تو آنجاست همیشه و هر روز میان من و تو راز است که از چه پنجره باز است دبیر، محوری از درس و فصلِ مختصات کشیده در صفحة لاجورد تخته سياه چنان که انگاری کشیده نقشي از آه سبیل و موی سیاهش پر از غبار گچ است ک...

دریای شورانگیز چشمانت چه زیباستآنجا که باید دل به دریا زد همینجاست در من طلوع آبی آن چشم روشنیاد آور صبح خیال انـگیز دریاست گل کرده باغی از ستاره در نـگاهتآنک چراغانی که در چشم تو برپاست بیهوده می کوشی که راز عاشقی رااز من بپـوشانی که در چشم تو پیداست ما هر دُوان خاموش خاموشیم ، اماچشمان ما را در خـ...

نداند رســــــم یاری بی وفا یاری که من دارم به آزار دلــــــم کـــــوشد دلآزاری که من دارم و گــــــر دل را به صد خواری رهانم از گرفتاری دلازاری دگــــــر جـــــوید دل زاری که من دارم به خـــــاک مــــــن نیفتد ســــایـه سرو بلند او ببین کــــــوتاهی بخت نگونساری که مـن دارم گهی خاری کشم از پا گهی د...

هيـچ جـز يـاد تـو ، روياي دلاويـزم نـيستهيـچ جـز نـام تـو ، حـرف طـرب انگـيزم نـيست! عـشق مي ورزم و مي سـوزم و فـريـادم نـه!دوست مي دارم و مي خـواهـم و پـرهـيزم نـيست. نـور مي بـيـنم و مي رويـم و مي بـالم شـاد ،شاخه مي گـستـرم و بـيـم ز پـائـيـزم نـيست. تـا به گـيتي دل ِ از مهـر تـو لبـريـزم هـستکـا...

همواره عشق بی خبر از راه مي رسد چونان مسافري که به ناگاه مي رسد وا مي نهم به اشک و به مژگان تدارکش چون وقت آب و جاروي اين راه می رسد اينت زهي شکوه که نزدت سلام من با موکب نسيم سحرگاه مي رسد با ديگران نمي نهدت دل به دامنت چونانکه دست خواهش کوتاه مي رسد ميلي کمين گرفته پلنگانه در دلم تا آهوي تو کي به ...

پیش بیا! پیش بیا! پیشتر!تا که بگویم غم دل بیشتر دوست ترت دارم از هر چه دوستای تو به من از خود من خویش تر دوست تر از آن که بگویم چه قدربیش تر از بیش تر از بیش تر داغ تو را از همه داراترمدرد تو را از همه درویش تر هیچ نریزد بجز از نام توبر رگ من گر بزنی نیشتر فوت و فن عشق به شعرم ببخشتا نشود قافیه اندی...

بر اسيري كـــــــه رهائيش تمنا نكند حيف باشــــــد دل صياد محابا نكند دلخوش از كنج غم تو دل ويرانه ي من كار اين گنجْ رها هيچ به فـردا نكند به سياهي دل چشم تو سوگند كه او با دل مــــــــردم شبخيز مدارا نكند سختي عشق تو آن كرد به جانهاي لطيف كه دل سنگِ زمان با تن خارا نكند كارم از سلسله ي موي تو تا حد...